Lieve allemaal,

Hoe is het in Nederland? Het is hier erg warm! Zaterdagmiddag met mijn huisgenootje naar de nakumatt gegaan. Kende deze supermarkt al van hope home maar deze was nog 3x zo groot. Toen belde een ander huisgenootje op; ze was net teruggekomen van safari en had geen huis sleutel. Toen we bij de kassa stonden om af te rekenen viel de stroom uit in de hele supermarkt. Savonds kwamen john en ineke ( van doingoood) om te blijven slapen.

De volgende morgen tot half 9 geslapen. Klaargemaakt en om half 10 stond Alex voor de deur. We gingen een city tour doen en hij ging me rond leiden. Bij de nakumatt pakten we een matatu richting old town. Zoals je al leest een erg oud stadje met veel Arabische invloeden. Winkeltjes waar ze henna verkopen en waar je dit ook kan laten zetten. We hebben het bekende ‘fort jesus' bekeken en ik heb even wat foto's gemaakt. Overal souvenir winkeltjes met kanga's ( doeken die de vrouwen hier dragen) en slippers gemaakt van autobanden. Daarna hebben we bij het post kantoor mijn tas opgehaald. Die ik de dag daarvoor op de bus had gedaan. Gelukkig is dat goed gegaan. Na de rondleiding terug gereden met de tuk tuk( fietstaxi). We kwamen langs het reef hotel (Waar ik de laatste week ga verblijven) en dat zag er erg goed uit. Ook heb ik bombolulu school gezien, de school waar ik als lerares zou gaan werken.

Smiddags in onze ‘achter tuin' gezeten. Er werd mij al verteld dat hier veel aapjes rondliepen en als je die wat eten gaf dat je ze dan elke dag in je huis zou terugvinden. En jahoor, na een paar uur waren we omringd door kleine aapjes. Aapjes die in de boom hingen, met kleintjes op hun rug en aapjes die wel héél dichtbij kwamen. Oke, tijd om naar binnen te gaan! Toen klaargemaakt en mee geholpen met hapjes maken. We zouden die avond een barbecue houden en er werd veel eten gemaakt. Om 17.00 uur begon het maar omdat dit afrika is was nog lang niet iedereen er. Lekker hollands gegeten. Er was stokbrood, aardappelsalade en als toetje; Havermoutkoekjes en een bananentaart met biscuitjes. Lekker! De meeste mensen die kwamen werken op eén van de projecten van doingoood. Toen iedereen vertrok werd er een soort van speech gehouden waarin er werd bedankt voor deze leuke dag en voor de komst van de ‘mzungu's. Ook kwam vrijwilligster winne op de barbecue die ik had ontmoet in kadongo. Ze had een tijdje op bombolulu school gewerkt en ging daarna reizen naar Zanzibar & Tanzania. Het zat er nu bijna op en ze ging volgende week naar huis toe. Wat had zij een hoop meegemaakt! Veel foto's, souvenirs maar vooral veel verhalen.

Minder goed geslapen omdat het hier erg warm is snachts. Ook veel geluiden op straat. Van kroegjes tot voorbijrijdende auto's midden in de nacht. Ik had de vorige avond ook betty ontmoet, de vrouw die in het huis schoonmaakt en kookt. Ze had ook haar twee kinderen mee genomen. Zij was er de volgende ochtend al vroeg en ik zou met Winne richting school gaan. We zijn door de school gelopen zodat ik me kon voorstellen aan de leraren en de kinderen. Als je hier een klas binnen stapt staan alle kinderen ( maakt niet uit hoe oud) op voor je en zeggen tegelijk: ‘Goodmorning Madame! How are you?'. Dus ik zei dat het goed ging en ik stelde me voor. De leerlingen heten je welkom en pas als je zegt ‘Sit down now', gaan ze pas weer zitten. Omdat er op de school 11 klassen zijn was ik er na de zoveelste klas een beetje lacherig van. Ze kijken echt tegen je op terwijl sommige leerlingen op school 20 jaar en ouder zijn. Tegelijkertijd voelde het ook goed, als een warm welkom.

Ik mocht beginnen met lesgeven in de nursery class. Dit zijn de jongste kinderen. Van 4-6 jaar. Ik gaf ze een dictee op en dat moesten hun maken. Ik zag al wel snel dat het niveau van de kinderen erg verschillend is. Omdat het éne kind 6 jaar is en de ander pas net 4 zit er veel verschil in. Kinderen luisteren hier erg goed en vragen altijd netjes of ze naar het toilet mogen. Dit zou het eerste en laatste dagje lesgeven van deze week zijn omdat ze morgen begonnen met examens. De school begint om 09.00 uur en eindigt om 15.00 uur. In het weekend werkt er geen teacher maar de school is wel open en veel kinderen komen om hier te leren en hun huiswerk te maken. Smiddags een eigen internet modem gekocht in het centrum. Savonds met de huisgenootjes uit eten geweest bij de cafesserie, een erg leuk restaurant.

De volgende morgen met de matatu naar mijn ‘werk'. De klas was al bezig met examens van rekenen. Gelukkig maar dat het nog jonge kinderen waren en het niveau van rekenen dus laag! Mijn klasje bestaat uit acht kinderen. Ik sta samen in de klas met lerares irene die een nog jonger klasje heeft met 12 kinderen. Ze is een alleenstaande moeder, haar baby is net een maand oud. Ze neemt haar baby elke dag mee naar school. Als de examens klaar waren kwamen de kinderen naar mij toe en mocht ik het nakijken. Ze hebben hier pauze van 10.45 tot 11.15 en van 12.30 tot 14.00! Ze eten hier de hele week op school bonen. Erg gelachen toen ik een examen nakeek. Er was een vraag: I am a ... Dus boy of girl. Een jongetje had dog ingevuld en toen ik hem daar op wees snapte hij niet wat er fout aan was. Hij was er blijkbaar echt van overtuigd dat hij een hond was. Irene vertelde mij dat de kinderen smiddags het laatste uurtje gingen slapen en ik dus naar huis kon. Niet in bedjes maar gewoon met hun hoofd op tafel.

Savonds chapati (soort van pannenkoek) gegeten en vroeg naar bed toe. Savonds kwam er nog een nieuwe vrijwilliger en hij bleef een nachtje slapen. Hij werkt op het project blessed camp en zou de volgende morgen vroeg vertrekken op safari. Een gebroken nacht dus. Snachts vertrok ook Marlies, een van de vrijwilligsters naar huis toe. Op school kon ik ook niet veel doen omdat ze examens swahili hadden. Alle kindjes kwamen naar mij toe met hun papier en terwijl ik nog duidelijk probeerde te maken dat ik geen swahili sprak vertelde irene het ze al. Ze vonden het erg grappig en hadden nog nooit meegemaakt dat iemand deze taal niet sprak. Omdat ik eén keer had laten vallen dat ik examens nakijken best leuk vond had ik de rest van de ochtend veel te doen. Bergen met examens van class 4 die nagekeken moesten worden. Als dan ondertussen de leerlingen van deze klas langsliepen keken ze nieuwsgierig naar hun blaadjes en hoopten dat ik ze al de uitslag wou geven. Smiddags had ik weer vrij.

Even thuis gegeten en toen met huisgenootje anouk op weg naar town. Daar moesten we de volgende matatu vinden naar ‘port reitz'. Ook een basisschool. We zouden gaan winkelen. We kwamen aan bij kamba's giftshop. Je had er een groothandel (waar alleen kenianen in mochten) een gewone winkel (voor de toeristen én drie keer zo duur!) en een soort van dorpje waar demensen bezig waren met deze spullen maken. Grote stukken hout waar ze giraffes uit sneden of masai poppetjes gemaakt van hout. Het was net een klein dorpje maar dan van heel lang geleden. Over het algemeen waren er alleen mannen aan het werk. Allemaal in hun eigen hutje druk aan het werk. Foto's gemaakt en toen zagen we een Masai-man. De masai is een volk die speciale rood geblokte doeken dragen en eigelijk alleen maar vlees eten en bloed van dieren drinken. En inderdaad; Naast deze man stond een jerrycan vol met een roodachtig goedje. Geen idee of het bloed was maar ik denk het wel. Toen lukte het ons om toch in de groothandel te komen. Erg veel spullen in een klein zaaltje. Toen ik een beeldje wilde oppakken viel de hele rij als een domino spel om. Ik had al aardig wat verzameld, ook was het best prijzig. Toen werden we er bij de kassa opgewezen dat niet het tweede stickertje de prijs was maar de eerste. Alle spullen terug gelegd en opnieuw een ronde gemaakt. Toen we hadden afgerekend gingen we voor de grap even in de gewone winkel kijken. We waren wel benieuwd naar de prijs. Een ruimere winkel, alle souvenirs schoon en opgepoetst maar ook een stuk duurder. Vanaf daar hebben we een matatu gepakt naar biashara street. Ik kende deze straat uit de reisgids en dit moest de ultieme plek zijn om goedkoop kanga's te kopen. De straat viel een béétje tegen. Beetje erg zelfs.

We hadden gedacht aan een grote luxe zaak maar het was alsof ik me in het Midden-Oosten bevond. Overal markt kraampjes die alleen maar boerka's en gewaden verkochten en we vielen wel erg op met onze blonde haren. Smiddags hadden we al in een matatu gezeten tussen de gesluierde vrouwen. Helemaal niet erg natuurlijk maar voelde me zelfs in mijn tshirt een beetje te bloot naast hun. Ze lachten om onze lichte haren. We werden aangesproken door een man die ons adviseerden om hier niet te blijven. We hebben een tuktuk gepakt en bleven rijden totdat we een goede winkel zagen. Het bleek dat de matatu-driver ons erin had geluisd. We waren zo'n 20 minuten van het centrum waar we heen wilden. Omdat het donker werd en er steeds meer mensen op straat kwamen gingen we maar naar huis. Bij de nakumatt uitgestapt en daar zagen we een leuk masai-marktje. Deze markt bleek er elke woensdag te zijn. Rondgekeken tussen de spulletjes. Veel zelfgemaakte armbanden en slippers. Een vrouw wou me zo graag haar slippers verkopen. Ja ze waren best leuk maar het was maatje 36. Zij snapte niet dat ik ze niet wou kopen omdat ze te klein waren. Ik was toch een mzungu? Ik barstte toch van al het geld? Ze probeerde me maar over te halen. Ik liep weg, op naar het volgende kraampje. Daar raakten we in gesprek met masai mannen. Daar was de vrouw van net weer. Ze vertelde dat ik toevallig wel even met haar zoon stond te praten. En dat ik egoïstisch was omdat ik niks kocht en zij wel toevallig tien kinderen moest opvoeden. Ja helemaal alleen en ze waren allemaal nog erg jong. Omdat ik met haar zoon praatte vond ze dat ik wel met hem kon trouwen (tuurlijk!) en dat ik mijn geld moest afgeven maar wel een hoop koeien ervoor terug kreeg. Hmm, ik keek nog eens naar de mannen. De welbekende doeken om, uitgerekte oren, een stok in hun hand en allemaal hadden ze eén tand die ontbrak. Er werd ons verteld dat dit zo hoorde. Toen ze nog kleine masai jongetjes waren, een jaar of 5 werd deze tand eruit geslagen /gebroken/ getrokken. Geen idee hoe, maar zo kon je in ieder geval een echte masai herkennen. Ook zou een echte masai nooit in gewone kleren lopen. Samen met ze op de foto geweest en toen thuis pannenkoeken gegeten. Voor het eerst in maanden tijd. Savonds afscheid van winne genomen die naar huis ging. Ze had als cadeautje een grote chocolade taart voor ons gemaakt.

De volgende morgen had ik mijn laatste ochtendje school. Ook afscheid genomen van john en ineke die naar hope home gingen. Ik stap uit de matatu bij bombolulu workshop centre en loop dan nog tien minuten richting school. Ik kom langs een straat waar alleen maar kapsalons zitten. (lees: kleine hutjes waar net een stoel in past). Op school had ik weer veel examens om na te kijken en ondertussen mocht ik nog de baby van de lerares vasthouden. De volgende dag zou ik vrij zijn omdat het hier een nationale feestdag is. Ik liep het laatste stukje naar huis en wat zag ik? Een jongen die wel erg veel op de masai van gisteravond leek. Hij herkende mij ook en kwam op me af. En hij had gewone kleren aan!Hij bleef er toch van overtuigd dat hij een echte was.Shit.. dus nog geen echte gevonden om mee op de foto te gaan! Smiddags naar het nyali beach gelopen. Super mooi strandje. Hagelwit zand en heel blauw water. Wauw.. hier wou ik nog wel wat meer tijd doorbrengen. Overal zag je blanke vrouwen met een donkere man. Grappig om te zien. Toen het keihard begon te regenen maar besloten om naar huis te gaan. Thuis geen zin om te koken dus besloten Anouk en ik dat we wel weer uit eten konden gaan. Goede reden toch? Weer bij de cafesserie omdat het gewoon gezellig is. Overal oude blanke mannetjes die aan een drankje zitten en dan worden opgehaald door een jong donker meisje en naar huis gaan.

Nu vandaag uitgeslapen en even een film kijken. Vanmiddag naar het strand om wat te bakken. En weetje wat? Hééél misschien vanavond wel weer uit eten omdat dit anouk haar laatste dagje is. Goede reden toch?

Liefs,