Hoi!

Hier weer een update vanuit kenya. Vrijdagmorgen moesten we met een paar kinderen voor controle naar het ziekenhuis. Een paar inentingen, aids en malaria controles. Achieng had ons verteld dat maar 2 kindjes in hope hope aids hadden, dit bleek veel meer te zijn. In de auto had mak over mijn broek geplast haha. in het ziekenhuis bleek de (knappe) dokter niet aanwezig te zijn. Hij was bezig met een besnijdenis en dat kon nog wel even duren. Weer op weg naar huis. Achieng stopte onderweg en wees naar een huis, de broers en zussen van isa (jongetje uit hope home) woonden daar en zorgen voor zichzelf. Isa had geen flauw idee dat we langs zijn huis kwamen. Het is zo'n gek idee dat je deze kinderen niet groot ziet worden. Hoe ziet gift van de documentaire er over 10 jaar uit? Worden ze gelukkig? Hoe kijken ze terug op hun jeugd in hope home? Zaterdagmorgen weer lekker uitgeslapen. Vanmiddag kwamen de belgen weer een dagje op bezoek. Ze logeren nu in een weeshuis met 400(!) kinderen. Opeens was de koelkast weer vol met bier,sap en fruit. Een goede indruk is hier erg belangrijk. Ook kwam zaterdag vera een meisje dat in mombasa heeft gewerkt, ook op bombolulu school waar ik ook heenga. Ze zou een weekje blijven maar vertrok de volgende dag alweer met Winne, om verder door kenia te reizen. Het is dat ik de kinderen erg leuk vind anders was ik graag mee gaan reizen. Veel leuke souvenirs van haar gezien die uit mombasa kwamen. Weet nu al wat ik ga inslaan daar! Ze had verteld dat je inlamu (vlakbij mombasa) ook henna op je handen kon laten tekenen.Leuk!De tijd dat het blijft zitten: Ongeveereen halfjaar. Ik denk dat ik pas.Ook zijn ze zaterdagnacht op de uitkijk gaan zitten voor de ratten ( mij niet gezien!) De ratten waren er na drie kwartier nog niet dus helaas niks gezien. Dinsdag zijn we om 9.30 uur vertrokken met een hele bus vol. 2 kindjes van hope academy gingen een tijdje naar huis en wij mee. Het was zo primitief en ze werden niet eens hartelijk ontvangen door hun ouders. Ze zien het hier soms eerder als een last. Op de terugweg hebben we in kadongo mandaza gekocht een soort van oliebol gekocht. Gisteren moesten we opeens zelf weer koken. Het werd rijst met soja vlees. Gister zijn we met zijn allen naar kadongo gegaan. We waren van plan om te lopen maar halverwege ( nog niet eens) kwamen we boniface tegen dus de verleiding was erg groot om in te stappen. We gingen onze laptops en telefoons opladen in het plaatselijke restaurant. En terug op de moter. Ik had geen flauw idee waar ik de moter man moest vasthouden. Zijn jas viel van ellende uit elkaar. De kenianen moeten de dag van hun leven hebben gehad, vier nederlandse meisjes doodsbang achterop. Deze week heb ik kleuter dienst. Druk! Hoeveel kinderen/armen/benen kunnen er om je heen hangen. Vanmiddag waren we van plan om in de zon te gaan toen een nanny kwam; 'Kom! We make pictures now!'. Snel klaargemaakt, de nanny had een fotograaf geregeld voor een groepsfoto. Erg leuk, de nannys hadden hun werk kleding aan. Ik ben hier alweer bijna vier weken. Aankomend weekend gaan we naar kakamega forest. Het laatste regenwoud van kenia. We gaan met de matatu (Een busje waar zo'n 20 mensen in zitten) Het ligt boven kisumu en je kunt door het park fietsen en ondertussen alle dieren bekijken. Hopen dat het een beetje veilig is.. En snachts blijven we in een hotel in kisumu ( Prijs voor een nachtje: 8 euro) Dus dat moet te doen zijn. Ondertussen lees ik met veel plezier alle reacties! Erg leuk.

Liefs vanuit kabondo.