Jambo!

Het is ondertussen alweer een week geleden dat ik schreef. De tijd vliegt! Vrijdag hebben we met de belgen spaghetti gegeten en het spel ezelen gespeeld. De belgen hadden ontzettend veel humor want toen we hadden verloren moest eén meisje bij de ratten op zolder kijken en ik moest met een bh op mijn hoofd over het terrein lopen ( ha ha )De belgen zijn nu vertrokken dus dat is weer een stuk rustiger! Zaterdag lekker uitgeslapen en bij de kinderen geweest. Zaterdagavond lagen we in bed toen opeens huisgenootje hanneke riep: 'Dames! Wakker worden er is iemand'. Wij zagen niemand maar zij had duidelijk een negertje gezien die zijn hand door het raam wou steken. Erg slecht geslapen de rest van de nacht.. Zondag ging erg vroeg de wekker. Nette kleren aan, op weg naar de kerk. We hadden met achieng afgesproken om half 9 bij haar te zijn. Bij haar huis aangekomen gingen we pas weg om 10uur. De kerkdienst begon pas om 11.15 uur. Heerlijk die afrikaanse tijd. Toen we bij de kerk aankwamen rijden stond er al een koor te zingen en er waren duizend paar ogen op ons gericht. Toen we plaats namen in de banken kwamen er allemaal meisjes van een kost school om de hand van de 'mzungu' (witte) te schudden. Er kwam een albino voor ons te zitten. Logisch, zij voelt zich natuurlijk ook minder bekeken nu wij er waren. De kerkdienst duurde 2 uur en was alleen maar zingen en muziek maken. Leuk alleen de kerk was doordrongen met zweet -en weet ik wat nog meer-luchtjes. We hadden gevraagd of we smiddags naar kisi konden om boodschappen te doen. We hadden niks meer te eten en te drinken.

Er werd ons verteld dat we voor een 'kleine bijdrage' naar de supermarkt konden. We moesten 5000 ksh. betalen ( 50 euro!) Toen maar gelijk goed veel boodschappen ingeslagen en onderweg veel rondgekeken en fotos gemaakt zodat het een leuk (duur) ritje was. Verder in het weekend lekker in de zon gezeten, een beetje kleur gekregen en maandag weer fris en fruitig aan het werk. Heb de schildpad-handpop gegeven en een kuiken die je kon opdraaien. Viel erg in de smaak. Verder hadden we achieng verteld dat Mak ( een kindje uit hope home) zo warm aanvoelde. Savonds moesten we hem gelijk temperaturen en toen opweg naar het ziekenhuis. Sinds er in januari twee kindjes zijn overleden wil achieng natuurlijk geen enkel risico meer nemen. Het ziekenhuis was erg primitief, vieze vloeren engeen elektriciteit. We werden uitgenodigd om een dagje mee te lopen. Nadat mak was gecontroleerd op malaria ging ik met hem terug op de motor. Had hem met een sjaal aan mij vast geknoopt en toen achterop. Spannend! Hoorde van de motor-man dat veel mensen dachten dat wij een gezinnetje waren. Best logisch ook met zon kindje ertussen in. Gisteravond was trouwens wel het hoogtepunt van de bende in huis. Toen we net in bed lagen hoorde we schalen in de keuken op de grond vallen en vanmorgen was het echt erg. Het hele huis is nu opgeruimd en schoongemaakt. Ook mijn telefoon is weer terug! Hij was inderdaad bij de buurjongen en die had de simkaart doormidden gebroken omdat die wist dat je hem daarna niet meer kon gebruiken. Gelukkig nu weer alles voor elkaar. Zodra ik uit huis ga koffer op slot, telefoon en camera opgeborgen. verder hebben we nu elke nacht een nachtwaker! Super fijn. James de buurman ( ja de vader van de telefoondief) is er elke nacht om de wacht te houden tegen vervelende beesten en diefjes. Voor de rest ben ik al erg gewend aan het primitieve leventje. Spring al een gat in de lucht als we even elektriciteit hebben maar vanmorgen hadden termieten een weg gekauwd in de muur en voor een deel aan onze schoenen.

Vorige week donderdag was huigenootje juun jarig we gingen om vier uur richting de stad. We liepen over de plaatselijke markt waar ik echt de schrik van de dag kreeg. Of je werd aangestaard of mensen plukken aan je of schudden je hand. Een oud vrouwtje probeerde dat ook dus vriendelijk gaf ik mijn hand. Na 5 minuten handen schudden en lachen probeerde ik mijn hand terug te trekken. De vrouw werd kwaad en begon me te knijpen en me overal aan te raken. Later bleek dat deze vrouw niet goed was. In het restaurant (lees: oud krot) gingen we eten. Ugali met vlees. Overal om ons heen zaten mannetjes te drinken. Stiekem met kleine alcohol flesjes onder tafel. Hier drinken ze om te vergeten. Het was best gezellig met de muziek erbij tot de elektriciteit uitviel. We zaten in het donker en zagen alleen de (soms) witte tanden van de bevolking.

Verder... time flies! Ga over 71 dagen alweer naar huis. Dus ga er nog maar even goed van genieten, veel kindjes knuffelen en in de zon zitten. Kwa heri vanuit bloedhete/hagelende kenia!~

p.s. bedankt voor alle lieve reacties! erg leuk om te lezen.