Lieve vrienden en familie,

Ten eerste wil ik jullie heel erg bedanken voor de donaties en de lieve reacties op het vorige verhaal. Ik heb erg leuk babykleding/ondergoed en wat speelgoed kunnen kopen. Dekleding komt erg goed van pas!Wetrekken de jongetjes een blouse met een spijkerbroek aan, en de meisjes een lief jurkje.

Eindelijk na een week een tweede verhaal. Er is weer genoeg gebeurd om over te vertellen. Na vorige week woensdag nog elke nacht last gehad van geluiden in de keuken en de prullenbak die omlag maar het went vanzelf! Vrijdag was ik ook best moe van de hele week werken ( ahum) en de kindjes waren erg vervelend. Ruzie maken, elke minuut een andere broek vol plassen.. Als oplossing heb ik ze allemaal in een schommelpaard gezet, lekker rustig! Zaterdagmorgen willen we uitslapen maar dat wordt verstoord omdat ze willen schoonmaken. Schoonmaken? Hier? In kenia?! Later is het duidelijk waarom, Er komen belgische jongens en aangezien belgen veel sponsoren moet alles super schoon zijn. Opeens komt er bier en cola in huis, worden de ramen gelapt en de nanny's trekken hun werk kleding aan. Zondagmorgen staan we om 6uur op om vervolgens om half 7 naar het kisumu airport te vertrekken. De belgen ophalen. Na drie uur wachten op het vliegveld zijn ze er nog niet, krijgen we een telefoontje dat ze pas de volgende dag aankomen. Aaaargh! Typisch afrikaans dit. Dan maar een uitje naar de grote supermarkt. De volgende middag zitten de belgen opeens wel bij ons thuis. Ze komen voor de waterleiding en zijn nog niet helemaal gewend aan het afrikaanse leven. ( weinig elektriciteit) Dus hun laptops liggen de hele dag te laden.

Ook al heb ik mezelf beloofd om niet voor de zoveelste keer mee te gaan naar kisumu airport we gaan de volgende dag toch weer mee. Vandaag komen twee andere nederlandse vrijwilligers aan. De planning is om om elf uur te vertrekken maar omdat Boniface ( man van achieng) nog bezig is met de stapelbedden in mekaar te zetten vertrekken we om 12uur. De meisjes arriveren gelukkig op tijd en ze kijken hun ogen onderweg uit. Ik kijk er niet eens meer op van een koe midden op de weg of een vrouw met 20 bananen op haar hoofd. Tip van de dag die ik wel eerder had willen weten; Trek geen wit aan. Mijn ooit witte jurk is nu zwart. Als we thuis aankomen vertrekken we gelijk weer naar het huisje aan de rivier. We gaan daar eten omdat eén van de belgen jarig is.

Het huisje is zo mooi! We gaan in een bootje door het meer varen. Als we terugkomen horen we afrikaanse muziek en staat het eten klaar (Rijst en Ugali) Het hele dorp rukt uit om deze bijzondere gebeurtenis mee te maken. Zes blanke mensen is natuurlijk ook heel bijzonder.. We dansen op de muziek tot het echt donker is. Een lief meisje die daar in de buurt woont valt op mijn schoot in slaap. Typisch afrikaans met dikke lippen en rasta vlechtjes. Haar moeder zit thuis terwijl het meisje amper 5 jaar oud is. Het vuur wordt over de hele grond verspreid om zo de mieren dood te maken. Vrouwen dansen met hun baby nog op hun rug. Als we weer terug gaan zit het hele busje propvol. Boniface, die moet rijden heeft hartstikke veel op. Hij vraagt aan mij of ik mijn motor rijbewijs heb ( nee) en of ik een keer achterop wil ( ja!).

Nu we met 4 meisjes op een kamer slapen lijkt het net een studentenhuis/logeerpartijtje. Gister begon als een heerlijk uitslaap dagje. We hadden die dag vrij. De hele dag kletsen we over van alles. Savonds gaan we in het prieeltje eten en als ik terugkom op de kamer ligt het hele bed vol met takken, tuinslangen en mijn telefoon is weg. Paniek! Iedereen zoekt mee maar hij is nergens te vinden. Hoevaak ben ik dat ding wel niet kwijt geweest en lag die weer op een gekke plek. We bellen achieng en zij vraagt wie die dag is langs geweest. Niemand, Ja alleen het buurjongetje Eric maar dat is zo'n schatje. Achieng zegt: 'weten jullie dan niet dat hij een dief is?! Hij mag niet op het terrein komen!'. Ja hoe moeten wij dat weten? We kletsen over alle jongetjes die in de buurt wonen. Allemaal leuk en aardig maar mijn telefoon is nog steeds weg! Achieng zegt gelijk te gaan zoeken. 3u later hebben we nog niks gehoord. Als we op haar bellen moet ze nog gaan zoeken. Even later komt ze inderdaad met mijn telefoon aan lopen. Leuk, maar de simkaart ontbreekt. Blijkt dat het zogenaamd lieve jongetje de simkaart er expres uit gehaald heeft omdat je dan niks meer aan de telefoon hebt. Vandaag ( of morgen...) gaan ze een nieuwe simkaart regelen. Voor de rest hebben we een nieuw werk schema gekregen. Ik sta vanaf maandag op de 'was afdeling' en mag de hele dag kleding schoonmaken en uitwringen. Na een week stappen we over op het baby huis,kleuter huis of de keuken. Ik kan zeker wel zeggen dat het leven niet saai is, elke dag gebeurt er wel iets.

De avond nadat we bij de rivier waren geweest lag een (toen nog) nieuw brood helemaal afgevreten in de keuken. Er was duidelijk aan geknaagd. Leuk, dan ga je echt met een gerust gevoel slapen (NOT). Voor de rest vermaak ik me nog steeds erg goed. Het is nog elke dag leuk om naar de kindjes te gaan en in huis is het erg gezellig met muziek en films.

Liefs uit het snikhete Kenia!

P.s Ik hoorde dat het in nederland ging sneeuwen?