Lieve allemaal

Mijn laatste week is officieel van start gegaan! Nog maar een aantal dagen tot avontuur nummer 2 in mombasa begint. 15 mei om acht uur opgestaan en heerlijk ontbeten met mango’s en bananen. Had afgelopen week kookdienst. Normaal werk je dan in de keuken met Emmelie maar zij moest deze week in de tuin helpen. Dus nu nemen de nanny’s het over. Ik was en snijd de groenten en zij maken de porridge. Kinderen krijgen deze tarwe-mais pap als ontbijt, om elf uur en als ze wakker worden na hun middag slaapje nog een keer. Na het koken en schoonmaken van de keuken nog even bij de babys geweest. Kan het erg goed vinden met de nanny’s. We praten vaak over de cultuur verschillen van kenia en nederland. Nanny jacklyn wou graag nog met ons op de foto voordat we gaan. Mijn huisgenootje had een oplossing: Wij maken de foto en als we terug zijn in nederland sturen we hem op naar haar emailadres. Eh this is kenya, remember? Haha soms denken we nog steeds in de luxe van nederland.

Eén nanny vertelde dat ze uit kisi kwam ( drie kwartier hier vandaan) en dat haar dochter bij haar moeder verbleef. Haar andere kind verblijft samen met haar vader in eldoret. Waarom was dat? Waren ze nog wel getrouwd? Ze waren nog steeds getrouwd en hartstikke verliefd. Alleen als je hier uit een verschillende steden komt blijf je meestal in je eigen stad wonen. De nanny’s werken 7 dagen per week ( of beter gezegd: 24/7) en ze slapen bij de kinderen. Ze sparen hun verlofdagen op zodat ze na bijvoorbeeld twee maanden een poosje naar huis kunnen. Als ze naar huis gaan wordt de mooiste kleding aangetrokken, en het haar ingevlochten. Een nanny geloofde trouwens niet dat wij 19-jarige meiden uit Nederland niet getrouwd zijn. Ook dacht ze dat ik 30 was (En bedankt!) Vandaag is het 16 mei. Iedereen heeft een beetje een baal dag. Er is geen drinkwater, geen douche water ( of om de was te doen) en geen brood. Achieng heeft een werk schema gemaakt, denk dat dit veel beter is. Zo kan iedereen ergens werken. In juli zitten hier zes meisjes dus dan is die structuur ook fijner! Een huis vol drukte dus.

Mijn laatste week mocht ik zelf bepalen waar ik graag wou staan. Toch weer voor de baby’s gekozen. Ze zijn zo leuk. Laatst hadden we ballonnen en een bellenblaas meegenomen en ze kwamen niet meer bij van het lachen ( veel foto’s gemaakt natuurlijk!) Smiddags toen we met zijn allen op de veranda zaten, een beetje bruin probeerden te worden voelde ik opeens wat kruipen in me nek. Pakte ik zo een dikke harige rups uit mijn nek! Bah! Achieng had mij verteld dat deze giftig zijn. En ja hoor na amper een minuut kreeg ik al uitslag. De rups had ik een eind verder weg gegooid ( Denk niet dat die nog leeft na die val) maar zijn haartjes kleefden nog aan mijn arm. In korte tijd kreeg ik zwellingen en de nannys zeiden tegen mij: ‘Gebruik parafine, dan gaat de zwelling weg.’ Dus op zoek naar parafine. Dit bleek in een tube tegen brand en schaafwonden te zitten. Het gaat nu beter maar heb gehoord dat het wel een maand kan duren..

Savonds met de meiden gekletst. Omdat de meeste meisjes er even lang als ik zitten weten we al veel van elkaar. Nu er een nieuw meisje was werd het weer tijd voor een vragenvuur! De volgende morgen vroeg opgestaan en een wasje gedaan. Een teiltje in de douche dus vullen met koud water (andere optie is er trouwens ook niet) en schrobben maar. Alleen witte dingen geef ik aan de nanny’s, dan komt het hagelwit terug. Vrijdagmorgen vertrokken wat huisgenootjes al erg vroeg voor een safari ver weg. Om 6.45 uur stonden hun boda boda’s al klaar. Ik heb nog wat geslapen en ben toen naar de keuken gegaan. Had boniface ( man van achieng) gevraagd of hij wat brieven op de post wou doen. hij kwam terug met drie brieven voor mij! Bedankt oma en familie lode! Heel erg leuk!Die gaan bij de rest van de verzameling kaarten. Savonds het huis een beetje schoongemaakt en toen gewacht op eten. Om half acht werd er op de deur geklopt; Omdat je hier savonds geen hand voor ogen ziet even met een kaarsje naar de deur. Het bleek lawino te zijn het meisje die bij achieng werkt. Ze had eten mee en ook haar slaapspullen! Zodat ik niet alleen hoefde te zijn in huis. Samen gegeten (ugali + groentene) en toen om 20.15 uur bedtijd. Aan het eind van de dag ben ik echt moe, het is hier warm en de kinderen eisen veel aandacht dus laat opblijven zit er niet in! Snachts werd ik wakker van ons nieuwe huisdier die voor het raam stond te balken. Juist! Een ezel. Er stond een hekje en die is al honderd keer opgebouwd maar die ezel stapt er steeds weer met hetzelfde gemak overheen.

Zaterdag kon ik uitslapen, lekker rustig dagje gehad. Savonds kwam sephora ( werkt ook bij achieng. Ze is een zus van silvia. silvia is weer een nanny bij de kleuters. Snap je het nog?) Ze kwam met eten en zij bleef die avond slapen. Ze was erg benieuwd naar Nederland. Ze vroeg naar de prijs van een retour ticket Kenia – Nederland. Heb het maar wat lager gehouden maar nog kon ze niet beseffen hoeveel geld dit was. Toen ik zei dat ik bijna vertrok zei ze: ‘Oh ik ga je zo erg missen!’ (Ook als je ze niet of net kennen) Zondag even met mijn koffer bezig geweest. Ik mocht op de heenvlucht 2x 23 kilo + handbagage van 12 kilo. Dit mocht nu maar 20 kilo zijn + 5 handbagage. Ik ga 1 tas per bus opsturen. Deze bus rijd dan snachts ook met mensen er bij in. De volgende dag kan ik hem dan weer ophalen. Nu maar hopen dat die aankomt!

Van de week heb ik een wandeling gemaakt langs Hope home. (Niet te lang, moet niet te sportief gaan worden hier) Had geen flauw idee hoe het eruit zag. Het was een steile weg naar beneden met een stromend watertje. Toen ik bij een huisje even stopte om een foto te maken. ( Typisch afrikaans huisje, gemaakt van modder en takken) Riepen ze: feel welcome! Please come inside. Eh nee bedankt, toch maar even verder gegaan. Zo kwam je echt tussen de huisjes, erg leuk.

Ook waren van de week zelf aan het koken. Rijst. Voordat de rijst de pan in ging even uitzoeken of er geen steentjes inzitten. Nee steentjes niet, wel wurmpjes. Dit zagen we pas net voordat het ons bord op ging! De hele avond in ons eten lopen plukken of er niks in zat. Niet dat het dan nog wat uitmaakt. En tsja hoeveel verschil zit er nu tussen de smaak van gekookte rijst of gekookte worm?

Ga nog even goed genieten van de laatste week hier. Wat een rust hier! Een ontbijtje in de zon, lopend tussen de koeien en kippen naar je werk. Wat dus aan de overkant is. Beter kan haast niet. Toch heb ik nu ook zin in wat nieuws. Ik heb ontzettend veel leuke dingen meegemaakt hier. Mombasa is denk ik zo anders van hier. Midden in de stad, drukte, veel mensen en reizen naar mijn project. Tuurlijk ga ik het hier missen. Die lieve babys die altijd vrolijk zijn ( hun luiers ga ik niet missen!) De kleuters die altijd spontaan zijn en bij je willen zitten. Een stukje van mijn hart blijft altijd hier. Voor deze lieve kindjes dat ze altijd mogen weten wat liefde is, en dit ook krijgen!! Voor achieng en boniface die samen heel hard werken aan deze doelen om de kindjes het beste te geven. Voor de nanny’s die zich dag en nacht inzetten. Voor james, de lieve buurman, tevens nachtwaker die zich enorm inzet en altijd zegt: 'Feel at home!' En dat heb ik zeker gedaan. En voor iedereen die het leven van deze weesjes onvergetelijk maakt. Veel liefs!